सुलतान

सलमान ची फिल्म म्हणजे आपल्या मनात एक प्रतिमा असते. कथा हा भाग सलमानच्या सिनेमात दुय्यम भाग असतो. बरीच action असते आणि सलमान चा त्याचा स्वतःचा डान्स आणि त्या टाईप ची गाणी. असे काहीसे सलमान चे चित्रपट मध्यंतरीच्या काळात आले. सलमान चित्रपटात आहे इतकेच बस असते.... आणि सिनेमा कसाही असला तरी सलमान च्या नावावर खपून जातो.
पण बजरंगी भाईजान आला आणि हे चित्र बदलून गेलं. सलमान न एक जादू सोडली त्या सिनेमातून....त्यानं स्वतःची प्रतिमा बदलण्याचा प्रयत्न केला आणि तो यशस्वी झाला. डायरेक्टर कबीर खान ची साथ त्याला नक्कीच महत्वाची होती.... आणि बजरंगी हिट झाला.... नुसता हिट नाही तर अनेक पुरस्कारांवर देखील बाजरंगीने आपली छाप सोडली.
आणि आता आला आहे "सुलतान"
"प्रो टेक" नावाची wrestling compitition चालू आहे भारतात.... पण त्याला पाहिजे तेवढी प्रसिद्धी नाही.... सो चिंतेत अडकलेले स्पॉन्सर....त्यांच्यातले वाद....त्यातून नाव येत ते "सुलतान" च .
आता सुलतान ची माहिती काढायला येतो ज्यानं प्रो टेक wrestling ज्यानं भारतात आणलं. मग आपण जातो 8 वर्ष मागे आणि मग सुलतान ची ओळख होण्यास सुरुवात होते... ओळख म्हणजे सुलतान आणि अर्फा ची लव्ह स्टोरी आहे.... अर्फा भेटते आणि सुलतान च्या आयुष्यात फरक पडतो. आणि एका सध्या cable वाल्याचा प्रवास चालू होतो पैलवान होण्याच्या दिशेने..... त्याचा हा पैलवान होण्यापासून ते वर्ल्ड चॅम्पियन होईस्तोपर्यंतचा भाग म्हणजे फिल्म चा फर्स्ट half आहे....फर्स्ट half मध्ये घडलेल्या अनेक नाट्यमय गोष्टींमुळे सुलतान wrestling सोडण्याचा निर्णय घेतो..अर्फा सुलतान ला सोडते....आता सुलतान हा निर्णय का घेतो....नेमकं असं काय घडतं कि अर्फा सुलतान ला सोडून जाते .... ते सगळं पडद्यावर पाहणे उचित आहे....
पहिल्या half चं सांगायचं झालं तर तो complete फ्लॅश बॅक आहे....सुल्तानची अर्फा ला पटवण्याची धडपड.... दोन तीन गाणी.... मधले कुस्तीचे sequence या मुळे पहिला भाग थोडा संथ आहे...
आता दुसरा भाग म्हणजे सुलतान ला " प्रो टेक" साठी तयार करण्याची मेहनत...दुसऱ्या भागात सलमान चा कोच म्हणून भेटणारा रणदीप हुडा एक surprise package आहे....रणदीप हुडा चा रोल छोटा आहे पण त्याने लई भारी काम केलंय.... त्यानं सुलतान कडून करून घेतलेली मेहनत टाळ्या आणते...मग आहे "प्रो टेक" च्या matches.... सुलतान मुळे प्रो टेक ला पुन्हा जान येते.... शो फेमस होतो.... शो बरोबर सुलतान हि पुन्हा नव्याने प्रसिद्ध होतो....सेमी फायनल मध्ये झालेल्या अपघात नंतरही सुलतान रिंग मध्ये उतरतो... कारण त्याची अर्फा पुन्हा त्याच्या कडे येते... मग आहे फायनल match चा थरार... हि match खूप भारी पद्धतीने घेतली आहे.... या साठी खरंच director चं कौतुक करायला हवं... मग काय सुलतान भाई शेवटची fight जिंकतात आणि एकच जल्लोष.... इथं सुलतान आपला निरोप घेतो...!!
ज्यानं हे सगळं घडवून आणला तो म्हणजे या सिनेमा चा writer-डायरेक्टर अली अब्बास जफर.... यांना फुल्ल मार्क्स .... खूप भारी जमवून आणलीय भट्टी....
सलमानच म्हणाल तर पुन्हा एकदा त्याने आपली शैली बदलली आहे....डायलॉग बाजी नाहीय...... इमोशन वाले scene... fighting चे सीन.... training दरम्यानचे सीन... या मधला सलमान बघायला मज्जा येते.... अनुष्का शर्मा ला तितकासा वाव नाही... पण तिने हि चांगलं काम केलंय.... music इतका खास नाहीय... पण सल्लू भाई च्या फॅन्स ला नाचवता....
थोडक्यात तुम्ही सलमान चे फॅन असाल तर हा चित्रपट म्हणजे पर्वणी म्हणायला हरकत नाही...
आणि जरी तुम्ही फॅन नाहीय तरी पण सुलतान ला पाहायला हरकत नाही...( भाई च्या फॅन्स चा दंगा सहन होत असेल तर )
आता बॉक्स ऑफिस वर सुलतान चा बोलबाला तर नक्की 3-4 आठवडे तरी....!!

रमण राघव 2.0

ज्या रमन ने 60 च्या दशकात मुंबई मध्ये दहशत माजवली होती त्या रमण वरचा हा सिनेमा नाही या पासूनच सिनेमाची सुरवात होते. सुरवातीला "त्या" रमनच्या गुन्ह्याचा थोडक्यात आढावा मिळतो आणि या चित्रपटातला रमण( नवाजुद्दीन) आपल्या समोर येतो तो एक खून करतच. चाचा नावाच्या माणसाचा तो अतिशय थंड डोक्याने खून करतो. हा चाचा म्हणजे एक ड्रग डीलर आहे. तो राघव ( विकी कौशल ) या पोलीस इन्स्पेक्टर ला ड्रग सप्लाय करत असतो. या खुनाच्या ठिकाणापासून चालू होतो रमण राघव चा प्रवास.
चित्रपट 8 भागात आपल्या समोर येत जातो. प्रत्येक भागात रमण चं रौद्र रूप वाढत जातं. पहिल्या भागात तर हा रमण स्वतःहून पोलीसाना सांगत असतो मी खून केलेत. पण याला पोलीस वेडा ठरवतात. इथंच त्यांची चूक होते. आणि चालू होते ती एका मागं एक खुनाची मालिका. रमण प्रत्येक खून हा अतिशय थंड डोक्याने करताना दाखवलाय. एकाच हत्याराने गाणं गुणगुणत रमण एका मागं एक खून करत चालला आहे. तो स्वतःला यमाचा दूत समजतो आहे. आणि त्याला पाहिजे तो एकच माणूस तो म्हणजे इन्स्पेक्टर राघव.
इन्स्पेक्टर राघव कडे या रमण ची केस आहे. राघव हा ड्रग addict आहे. इथं येतं तो चाचा च्या खुनाचा संबंध. शेवटच्या भागात रमण सापडतो पोलिसाच्या ताब्यात. आणि त्यानं केलेला खुलासा...खुनाची कारणं... त्याला राघव का हवा होता.... हे सगळं पडद्यावर पाहणं उचित ठरेल.
नवाजुद्दीन नं तर यात कमाल अभिनय केलाय. थंड डोक्याने खून करणारा रमण त्यानं ताकदीनं साकारला आहे. विकी कौशल ने हि तो ड्रग addict इन्स्पेक्टर छान पद्धतीनं उभा केलाय. कौतुक करायचं म्हणजे दिग्दर्शक अनुराग कश्यप चं. अनुराग कश्यप यांनीच चित्रपट लिहला आहे. त्यांनी निवडलेली लोकेशन्स, माणसे कुठेही खोटी वाटत नाहीत. आठ भागात चित्रपट असला तरी चित्रपट ट्रॅक सोडत नाही. प्रेक्षकांना खुर्चीला खिळवून ठेवण्यात अनुराग कश्यप सफल झालेत.चित्रपटात गाण्यांना तितकासा वाव नाही. पण बॅकग्राऊंड music भारी जमलय.  आणखीन एक जमेची बाजू म्हणजे चित्रपटातले संवाद...... संवाद देखील खूप भारी आहेत. आणि नवाजुद्दीन ने ते ज्या प्रकारे म्हटले आहेत ते कमाल आहेत.
अश्या या रमण राघव ज्या जोडीला एकदा भेटायलाच पाहिजे. दोन तास नुसता रक्तरंजित थरार.
©gsumitt

Housefull 3

पहिले दोन भाग लंडन मधले होते त्यामुळं तिसराही लंडन मध्ये चालू होतो. एक ज्वेलरी शॉप आहे तिथं तीन चोर येतात चोरी करतात मात्र पळून जायचा त्यांचा प्लॅन फसतो आणि त्यांना जेल होते. आता हे तिघं कोण हे चित्रपट जसा पुढं सरकतो तसं समजत जातं.
आता ओळख होते ती नायिकांची - गंगा(जॅकलिन),जमुना(लिसा),सरस्वती(नर्गिस)
यांचे पिताश्री बटुक ( बोमन इराणी )
पिताश्रींचा एक वेगळाच ट्विस्ट आहे जो पडद्यावर पाहणं उचित ठरेल.
तर बटुक च्या घराण्यात म्हणे लग्नं टिकत नसतात त्यामुळे तो आपल्या मुलींचीही लग्नं लावू इच्छित नसतो.
पण मुली तर प्रेमात पडलेल्या आहेत. आणि इथं ओळख होते ती त्यांच्या boyfriends ची म्हणजेच अक्षय, रितेश आणि अभिषेक.
अक्षय फुटबॉल प्लेअर आहे तसेच तो मानसिक रुग्ण आहे. मानसिक रुग्ण म्हणजे जर त्यानं INDIAN असा शब्द ऐकला कि तो सैरभैर होत असतो.
रितेश एक कार रेस प्लेअर आहे. आणि अभिषेक सिंगर.
आता मुलींना कसं समजावणार म्हणून बटुक मदत घेतो अखिरी पास्ताची ( चंकी पांडे ) . त्याला जोतिषी म्हणून घरी आणतो आणि काही बाही सांगतो.
मग बाप लेकींचा इमोशनल सीन....
पण मुली इतक्या प्रेम करत असतात तिघांवर सो आणतात त्यांना घरी... तिघांच्याही नजरा मुलींच्या संपत्तीवर आहेत....त्यांची हि घरातली मजा मस्ती।म्हणजे हाऊसफुल 3 .
हे सर्व काही चालू असताना येतो तो ऊर्जा भाई ( जॅकी श्रॉफ) ... आता हा ऊर्जा कोण... बटुक चा खरा चेहरा... ती चोरी केलेले तीन चोर नक्की कोण याची उत्तरं चित्रपटाच्या उत्तरार्धात मिळत जातात.
     सिनेमा उत्तम झालाय. पहिले दोन भाग साजिद खान नं डायरेक्ट केले होते पण आत्ताचा हा भाग साजिद-फरहाद या दोघांनी डायरेक्ट केलाय. चित्रपट पाहण्यासाठी हा एक प्लस पॉईंट आहे. लेखक हि साजिद- फरहाद हे दोघंच आहेत...त्यांची लेखणी या वेळी जबरदस्त फिरलीय. कॉमेडी sequence तर भारीच झालेत. डायलॉग पण मस्त आहेत. Music मात्र जरा कमी पडलंय... गाणी नको वाटतात ऐकायला....
Acting चं बोलायचं झालं तर सगळ्यांनी बरं केलंय काम... अभिनेत्रींना आपलं अभिनय कौशल्य दाखवावं इतका वाव नाहीय चित्रपटात तरीही चांगलं केलाय त्यांनी. अक्षय रितेश आणि अभिषेक तिघांनी तर लई भारी कामं केलीत. मुंबई चा ऊर्जा भाई जॅकी श्रॉफ यांनी भारी पैकी सजवला आहे तर बटुक च्या भूमिकेत बोमन इराणी फिट आहेत. चंकी पांडे बद्दल आपण बोलायला नको.
फिल्म चा फर्स्ट half थोडा कंटाळवाणा आहे...उत्तरार्ध मात्र हि उणीव भरून काढतो...
    दोन तास निखळ मनोरंजन , डोक्याला काही त्रास नकोय, हसून हसून टेन्शन दूर करायचं आहे , फॅमिली सोबत एखादी फिल्म बघायची आहे....असं जर तुम्ही ठरवलं असेल तर हाऊसफुल 3 हा नक्कीच चांगला ऑप्शन आहे.

फोबिया

फोबिया
चित्रपटाची सुरवात होते ती एक चित्र प्रदर्शनात...जिथं चित्रकार मेहेक ( राधिका आपटे ) हिचं एक चित्र लागलं आहे. सगळे जण तिचं कौतुक करत आहेत .
तिचे मित्र जमले आहेत. ती त्यांना एक गोष्ट सांगत आहे. गोष्ट थोडी विचित्र आहे असं सगळ्यांना वाटत असतं... आता ती गोष्ट काय आहे हे स्क्रीन वर पाहणे उचित ठरेल. सगळं हसी मजाक चालू आहे तितक्यात मेहेक ला एक टॅक्सी दिसते. टॅक्सी तुन धूर येत आहे. तिला विचित्र वाटतं... तसं ती बोलून दाखवते आपल्या मित्राला शान ला... शान तिचा खूप जवळचा मित्र आहे... शान बरोबर ती टॅक्सी तुन जात असताना ती त्याला बघितलेल्या दृष्याबद्दल सांगते. शान चा विश्वास बसत नाही ... तो तिला समजावतो आणि आपल्या रस्त्यात उतरतो... पुढं टॅक्सी चालू होते... मेहेक एकटी आहे ... रात्र झालीय..अर्थातच टॅक्सी ड्राइवर चे इरादे चांगले नसतात... तो तिला कुठंतरी घेऊन जातो आणि तिच्यावर अतिप्रसंग करण्याचा प्रयत्न करतो...तिच्या प्रतिकारामुळे ते सफल होत नाही पण मेहेक एका आजाराला बळी पडते तो आजार म्हणजे ---  अगोरोफोबिया
ह्या मुळे ती कुठं घराबाहेर पडू शकत नाही... परक्यांचा स्पर्श तिला नकोस होतो...मधूनच येणारे पॅनिक अटॅक...mob ची वाटणारी भीती या मुळे तिचं आणि तिच्या आजूबाजूच्या व्यक्तींचं जगणं मुश्किल झालाय...तिची बहीण , शान आणि ती डॉक्टर यांनाच तिच्या आयुष्यात प्रवेश...या सगल्यापासून तिची बहीण त्रस्त झालीय सो ते तिला दुसऱ्या घरात हलवतात...जिथं ती एकटी राहती आहे...हा आजार बरा होण्यासाठी तिनं स्वतःहून प्रयत्न करायला हवे असं डॉक्टर चं म्हणणं आहे...तिला ज्या घरात ठेवलं जातं ते शान च्या मित्राचं आहे... मेहेक ज्या दिवसापासून घरात येते तेव्हापासून सुरु होतात भास आभास यांचे खेळ... इथं आधी काय तरी झालंय अस वाटू लागतं तिला...आपल्या आजूबाजूला कोणी तरी आहे...कोण तरी आपल्याला काही तरी सांगण्याचा प्रयत्न करतंय..... घराबाहेर जावं तर बाहेर जाता येत नाही ...पाऊल उंबर्याबाहेर पडत नाही...अशा विचित्र अवस्थेत मेहेक अडकते...त्या फ्लॅट मध्ये राहणाऱ्या जिया खुराणा बद्दल जेंव्हा तिला समजतं तेंव्हा ती अजूनच restless होते...attack च प्रमाण वाढतं... जगण्यायाची धडपड चालू होते...तिला अनेक गोष्टी दिसत राहतात....ती याचा अर्थ शोधण्याचा प्रयत्न करत राहते...यात काय होतं मग... मेहेक मात करते का...जिया कोण...मेहेक बरोबर नक्की काय होतं...तिला दिसणाऱ्या गोष्टींचा नक्की अर्थ काय... हे सर्व काही पडद्यावर पाहणं उचित ठरेल.
   खरं तर खुप दिवसांनी अशी मूवी पहिला मिळाली.
या साठी डायरेक्टर चं अभिनंदन करायला पाहिजे...
पवन कृपलानी यांनी ज्या पद्धतीनं काम करवून घेतलंय ते खूप उत्तम आहे. राधिका आपटे नं तर कमाल काम केलंय... तिचे हावभाव... चेहरा खूप काही बोलून जातो...ती भित्री..आभासी जगात वावर करणारी मेहेक राधिका नं खूप चांगल्या पद्धतीनं उभी केलीय.....तिची हि घालमेल कॅमेरा मॅन नं अचूक टिपली आहे... background music एक वेगळा जीव आणता सिनेमात...पटकथा देखील ट्रॅक ला धरून आहे..कथा भरकटत नाही....हि या चित्रपटाची जमेची बाजू म्हणता येईल...सगळ्या बाबतीत चित्रपट उत्तम झालाय....पण असे चित्रपट आपल्या कडे चालत नाहीत... commercial success कदाचित मिळणार नाही या सिनेमा ला मात्र कलाकृती म्हणून सिनेमा उत्तम आहे...
असे आजार झालेल्या व्यक्तींची लढाई हि समाजाशी नाही तर स्वतःशी असते हे सांगितलंय सिनेमात...
एकंदर पाहता जर तुम्हाला डोक्याला थोडा ताण देणारे, थोडं एंटरटेनमेंट कमी असणारे चित्रपट आवडत असतील तर " फोबिया " हा चांगला ऑप्शन ठरू शकतो.

सैराट

सैराट चा सेन्सॉर certificate आलं आणि एकच दंगा चालू झाला talkies मध्ये.....शिट्या नुसत्या.....
Finally चालू होतो सिनेमा तो म्हणजे क्रिकेट च्या match पासून.....match चालू असताना आपल्याला ओळख होते ती परश्याची....फिल्म चा हिरो.....स्लो मोशन मध्ये जातो तो अरची च्या घरी तिला बघायला.... बघतो हसतो नाचतो....आणि जातो match खेळायला परत....अरची ला बघितल्यामुळे एका जोशात match जिंकवून देतो टीम ला.....
Match झाली मग clg मधले प्रसंग....विहारीवरचे प्रसंग.....एकमेकांना चिट्ठी पाठवणे....परश्या ला होणारी मित्रांची मदत....आणि finally ती त्याला I Love U म्हणते.....पुन्हा शिट्या ....टाळ्या.....
या भागा पर्यंत सिनेमा च जे चित्रीकरण झालाय ते अतिशय सुंदर आहे....लोकेशन्स भारी आहेत....
पक्षांच्या थव्याच जे चित्रीकरण झालाय ते खूप सुंदर आहे....बॅकग्राऊंड music भारी झालंय......
सगळं काही चांगला चालू असताना येतो तो प्रिन्स ( अरची चा भाऊ ) याचा वाढदिवस.... अरची परश्याला बोलावते भेटायला आणि घडतं ते सैराट....
मग काय अरची चा बाप त्याचे पंटर लोक... परश्या .... परश्याचे मित्र यांची मारामारी....अरची चा आक्रोश....परश्या वर होणारी पोलीस case .... आणि त्यांनी पळून जायचा घेतलेला निर्णय....
इथं finally interval होते....
खूप वेळ घेतलाय इंटरवल पर्यंत.......थोडा कंटाळा येतो फिल्म पाहून नाही तर नुसत्या शिट्ट्या ऐकून....
2nd half चालू होतो तो आंध्र प्रदेश मध्ये....
पहिला भाग पाहून आपण आपल्या डोक्यात आता काय काय होईल याची मांडणी आखतो....आणि आपल्या मनात झालेला फुगा फटकन फुटून जातो....
या 2nd half मध्ये जर काही घडतं ते विचित्र....
दोघांचं लग्न होण्या पर्यंत ठीक होतं.... पण अरची परश्याला मुलगा होतो... हे जरा अति झालं...कारण दोघेपण आई बाप अजिबात वाटत नाहीत....
त्यांचे settle होणं जे दाखवला आहे ते खूप boring झालाय....
परश्या च अरची वर संशय घेणं.... तिला हॉटेल मध्ये मारणं.... हे नसतं दाखवलं तर चाललं असतं....
मग आता सगळं चांगलं होईल म्हणून अरची घरी फोन लावते...मग प्रिन्स अरची चा काका घरी येतात...अगदी खूप चांगला वागत असतात आपल्याला वाटत आता झालं सगळं नीट....happy ending....
पण नाही अरची कडची आलेली माणसं वेगळ्या हेतूने आलेली असतात...आपला हेतू साध्य करून ते निघतात....अरची परश्या चा रक्ताच्या थारोळ्यात पडलेले मृतदेह...त्यांच्या मुलाचं रडणं....रक्ताळलेले ते लहानग्यांचे पाय....इथं हे सैराट संपतं.....
तर असा आहे सैराट...वास्तव दर्शी असला तरी शेवट उचित वाटत नाही....सगळ्याची कामं मात्र मस्त झालीत....विशेष आहे ते म्हणजे music आणि cinematography.... टिपिकल नागराज touch असलेला हा सिनेमा....अनेक scene चुकीचे वाटतात....नसते तर चांगलं वाटलं असता...
एकूण काय तर average झालाय सिनेमा.
..slow मोशन चा तर भडीमार आहे सिनेमा मध्ये...पहिल्या half जसा भावतो तसं 2nd हॉफ मध्ये वाटत नाही....अपेक्षा ठेवण्यात point नाही....
So अशी आहे अर्चना पाटील आणि प्रशांत काळे यांची ही.... फुलवलेली आणि नंतर भरकलेली लव्ह स्टोरी....
सैराट....